23 Mart 2013 Cumartesi

Bir Ben Varım,

Bu günlerde Biraz kırılganım, hemen herşeye kırılabiliyorum ,

Ben Neşeli, çok konuşan ancak bi okadar da içine kapanık bi insenım,
Eğer bir derdimi içi atıysam Artık ömrü Billah kimse çıkartamaz içimden
Derinlerimde daha da derin olur,  Bazen büyüdükçe volkan, bazense susdukça kurur.

Kendime Aitimdir ben, Sıcak kanlıyımdır,
Çabuk dost kazanır, hiç de unutmam. Kolay ısınırım insanlara,
Kimseyi kırmak istemem, bazende kırlmasın diye kırıldıklarım vardır,

Haketmediğim sözleri İşittiklerim, Kendime sakladıklarımın Alelade Serildikleri var.

Ben Delikanlı değilim, Ama hakikidir sevgim,
Her kadın gibi sahiplenilmek isterim, herkesin derdini dinlerken derdim dinlensin istemem.
Meşkul etmeyi sevmem insanları,
Mutlu etmeyi de severim, Para gelip geçicidir benim için,
Kim götürmüş ki  kefenin cebinde,
Hazinem kalbimdedir benim, bakmasını bilene.

Bana adım gelene koşarım ben, soluksuz karşılıksız,
Yüreğimde taşırım sızıntılarımı, yine içime aksın isterim.

Derdi para olup kendini beğenmişleri hiç sevmem.
Nişanlım ön plandaır, ancak Ailemi Asla yabana atmam.

Sevdiklerim kırılmasın diye, Yanlışları kabullenişim var benim.
Sevişlerim var, öpüşlerim,
Gece boyunca sebebsiz ağlamalarım, bi okadar umarsız gülüşlerim var benim.

Sakinliği çok severim ben, deniz kenarında kitap okumayı, hamakta uyumayı,
Pikniklerde top oynayıp ip atlamayı,

İşte Herşey böyle giderken İçimden söküp alınanlar var benim,

Bir ben varım, Bir Sevdiklerim,  Birde beni  Yaradan YA RAB…



Bol Alışverişli İstanbul Gezmesi


Uzun zamandır bi post yazamadım bloğuma, 

Aslında hala uykusuzum, ev iş biraz yoğun geçiyo, 
kalan vakitlerde de dikiş dikmekle uğraşıyorum.

Bu dikiş İşinde daha çok acamiyim evet kabul ediyorum.
Henüz çok güzel şeyler başaramadım.
Ofiste arkadaşımın eski kıyafetlerini yenilere çevirmekle uğraşıyorum.
Mükemmel olana kadar resimleri koymaya pek niyetim yok.  :P


Geçenlerde sevgili Toz Pembe nin sahibesi Sümeyye'cim ile bir İstanbul çıkartması yaptık.

Çok güzeldi kız kıza gezmek. 

Asıl amacımız kumaşcı bulmaktı.
 Ama kendimizi Sirkeciye attıtan sonra  Hemen balık ekmekle başladık güne :)



Ardından mısır çarşısı, Pasta malzemeleri nin olduğu sokaklar,
 elektronikçiler derken günü yedik bitirdik.

Günün Sonlarında Kumaş bulmaya gittiğimiz İstanbuldan herhangi bir kumaşçıya girip kumaş almamızla son buldu :)





Bu cici kumaşları alabildik sadece, 
yakında güzel eteklere dönüşecekler İnşallah :)


Bunlarda güneş Gözlüklerimiz :)

Bir Günümüzü kız kıza keyifle geçirmenin mutluluğu ile
Evimize geri Döndük.

Hepinize bol gezmeli gübler diliyorum :)

8 Mart 2013 Cuma

Geri Dönemediğimiz Çoçukluk...

Bu gece yine dizi izleyerek sütümü içerken birşey farkettim.

Eskiden, hani şu internetin neredeyse 1 2 evde bulunduğu,cep telefonunu vitrinlik olduğu,
Acun Firarda, Elifnağme, Barış Manço'nun Çoçuk proğramı sunduğu seneler

Ben O seneleri özledim.

Çoçuk olmayı özledim.

Uykum geldiğinde masanın altında koltuğun kenarında, halının ortasında, bazende annemin dizinde uyuduğum günleri özledim.

Vakitsizce uyanmayı, annemin kahvaltıda daha ben kalkmadan önce ısıttığı sütüm, vazgeçemediğim rafadan yumurtam ve tereyağlı balımın hazır olduğu kahvaltıları, akşam babamın işden gelişini, 
uçurtma yapıp, çadır kurduğumm, ağzım yüzüm dağılana kadar bilyalı arabaan kaydığım, misket oynayıp kaybettiğimde mahalleeki çoçukları ısırdığım günleri özledim.

Salıncakta bulutların üstünde hissetttiğim günleri özledim,

Hiç Amca Diyemediğim, Bir kere gelip yanağımı okşasın diye ağladığım günleri özledim.

Damağıma yapışan, Osmanlı macununu, hamam sefalarını, heyecanla beklediğim bayram sabahlarını özledim.

Ahhhhhhhh, keşke dönebilsem çoçukluğuma...

Henüz 21 yaşındayım ancak çoçukluğumun eksikliğini hissediyorum, yılların yükü çökmeye başladıkça omuzlarıma.

Önce okul, sonra İş, koca bi çoçukluk bitmişşş gitmiş.

mesuliyetler birikmiş, sorumluluklar artmış.
Ben Durdurmaya çalışdıkça ZAMAN akmış bitmiş....


7 Mart 2013 Perşembe

İlk Firari Uykum...

Evettt ve işde ilk postum,Tabi bundan önce başka postlar da yazmışlığım var, 

İlk olarak kendimden bahsedeyim.

Bendeniz Aslı;

1992 Üsküdar Doğumluyum.
1998 da İlk okula başlayıp 2005 yılında mezun oldum.
Ardından Kız Meslek Lisesi Büro Yönetimi ve Yönetici Asistanlığı Bölümü okudum.
2009 yılında güzel puanla liseden mezun oldum.
Hiç ara vermeden Kocaeli Üniversitesinde İnsan Kaynakları Yönetimi Bölümübe başladım.
1 Sene bu bölümde okuyup, Ozaman için geçerli ancak şaun çok gereksiz oldugunu düşündüğüm sebeblerle okulu dondurdum.
O sene tekrar ünv. sınavına girerek Anadolu üniversitesi Sosyoloji Bölümüne Kaydımı yaptırdım.
Halen bu bölümde okumaktayım.

Aynı Zamanda Nişanlıyım ve Nişanlımın Şirketinde 3 Yıldır bir fiil Çalışmaktayım.

Uyuduğum saatler dışında tüm zamanımı eksiksiz bilgisayar başında geçiriyorum.
Bu sebelede sıkça uykusuz kalıyorum. şuadanda saat 03.30 ve benim yine UYKUM FİRARDA.

Uykum kaçtığı zamanlarda genelde kitap okuyarak uykumun gelmesini sağlarım.
Artık kitap okumanın yanı sıra Post yazarak uykusuz vaktimi değerlendiricem.

Postumun ulşatığı herkese,

Mutlu ve Uykulu Geceler..